КІРІПТАР
[ ир. ] сын есім. 1. Тәуелдi, бағынышты, мәжбүр, басыбайлы. 2. ауыспалы мағына. Қиын халге ұшыраған, шатысқан. // Тәуелдi, бағынышты адам. Кiріптар адамдар. тарихи. 1517 ғасырлардағы Ресейде феодалдық тәуелдіктегi адамдар тобы. Кiріптар болды. Тәуелдi, міндеттi болды, басына күн туды. Кiріптар қылды. а) Қолға түсірді, тұтқын қылды. ә) Тәуелдi еттi, міндеттi еттi.