БЕСІК
зат есім. 1. этнографиялық. Қазақ халқының мәдени мұраларының бірi, ұлт өнерінің төл туындысы, баланың кеудесi мен аяғын қаттырақ байлап жатқызатын, дәретін жайдырмау үшін арнайы орнатылған түбегi мен шүмегi бар нәресте бөлеуге арналған ағаш төсек. 2. ауыспалы мағына. Өскен орта, мекен, ата қоныс. 3. ауыспалы мағына. Бiр нәрсенің ордасы, қайнар көзi. 4. ауыспалы мағына. Бiр нәрсенің тұңғыш шыққан жерi. Бесігi төрге шықпаған. Ел билемеген, қара тобыр төменгi әлеуметтік топтағы. Бесік жапқыш. этнографиялық. Бөленген сәбидi масашыбыннан, желден, күн көзінен, суықтан қорғау үшін бесік үстіне жабылатын, кестелеп тігілген сәндi мата. Бесік жая. Жаясы бесіктей; үлкен. Бесік жыры. а ) этнографиялық. Жас нәрестенi жұбатып, алдарқататын сазды ән. ә ) әдеб. Өлең өрнегi жетi-сегіз буынды тармақтарға негізделетін қазақ балалар фольклорының жанрлық түрi. Бесікке бөлеу. этнографиялық. Емшектегi баланы бесікке жатқызып, орап, құндақтап, шүмек салып, таңып, байлау. Бесікке салар. этнографиялық. Нәрестенi алғаш бесікке бөлеу рәсімi. Бесікке салар той. этнографиялық. Жаңадан туған нәрестенi бесікке бөлеу рәсіміне байланысты жасалатын той. Бесік құда. этнографиялық. Ертеде ата аналардың бесіктегi сәбилердi атастыру арқылы болған құдандалығы. Бесік табы кетпеген. Әлi балғын, жап-жас, аузынан ана сүтi кетпеген. Бесіктегi балаға дейін біледi. Бүкіл жұртқа мәлім, баяғыдан дағдыға айналды деген мағынада. Бесіктен белi шықпаған. Қаршадай, кіп-кішкентай, жас. Бесіктен танылды. Кiшкентайынанақ белгілi болды, бала кезінен көзге түстi. Бесік тұмарлау. Тiл көз тимесін деген ырыммен бесікке тұмар тағу.