БӘЛЕ
1омоним [ араб тілі. ] зат есім. 1. Кесірлi iс, пәле-жала, шатақ. 2. Қырсық, кесел, кесапат. 3. Арам ой, арамдық. 4. ауыспалы мағына. мифологиялық. Құбыжық, қорқынышты нәрсе. // Кесірлi, қырсықты. Бәле баққан. Дау, шатақ, арамдық қуған. Бәле болды. Қырсық болды. Бәлеге [ пәлеге, шатаққа ] белшесінен батырды. Кесапат, кесірге шалдықтырды. Бәлеге қалды. Басына iс түсіп, шатаққа ұшырады, дауға қалды. Бәлеге ұрындырды. Даудамайға қалдырды, қиыншылыққа душар етті. Бәлеге шатылды [ ұшырады ]. Шатаққа iліктi, басына iс түстi. Бәледен қалас болды. Қатерлi iстен аулақ жүрдi, бәледен бойын аулақ салды. Бәледен машайық қашып құтылыпты. Жалалы сөзден я iстен естi адам аулақ, тыныш, тек жүрдi. Бәле жапты [ жапсырды, жақты ]. Орынсыз қаралады, жала жапты, кінәлады. Бәле келтірдi. Кесірлi iске душар еттi. Бәле қуды. Жамандық, арамдық ойлады, пәле iздедi. Бәле қылды. Шатақ шығарды. Бәленің отын өргіздi. Бәленi қаптатты, жандандырды; екі араға сөз тасыды, пәле салды. Бәле салды. Жала жапты. Бәлесi жұқты [ тидi ]. Кесірi тидi. Бәле тіледі. Шатақ іздеді, жамандық қалады.