КЕСЕЛ
1омоним [ араб тілі. ] зат есім. 1. Дерт, сырқат, ауру. 2. ауыспалы мағына. Бәлелі кесір, қырсықты кедергі. 3. ауыспалы мағына. Ұнамсыз дағды, жаман әдет. // Пәле, қу. 4. ауыспалы мағына. Зорлық, қиянат, жамандық. 5. Зиян, зардап. Кесел болды. Кесір, кедергі болды. Кеселге жолықты. Жолына қырсық байланды. Кесел жасады [ келтірді ]. а) Кедергі жасады. ә) Кесірін, залалын тигізді. Кесел жұқтырды. а) Кесірін тигізді. ә) Жаман әдеттендірді. Кесел тартты. Ауруға шалдықты, кеселденді. Кеселі көп. Пайдасынан зияны көп, қырсығы тиетін (шаруа, адам). Кеселін қара. Пәлесін қара деген мағынада. Кеселін тигізді. Кесірлік етті, зияндық жасады. Кеселі өзінде. Барлық пәле өзінде тұр, өзінен шығып жатыр деген мағынада. Кеселі тиді. Кесірі жұқты, кедергі болды.