БӘЛЕКЕТ
зат есім. 1. Пәле-жала, адамға қас күш, жын-шайтан. 2. Қырсық, шатақ, кесір адам. 3. Қу, кесір, пәле әкелетін нәрсе. Бәлекет басқыр. қарғыс сөз. Қара басқыр, марту басқыр. Бәлекетке батты. Қырсыққа шалынды, жамандыққа ұрынды. Бәлекет кетсін. Кесіркесапаты өзімен кетсін, жоламасын. Бәлекеттi бастады. Жаман iстi бастады, жамандық жасады.