АЛҚЫМ
1омоним [ араб тілі. ] зат есім. 1. Мойынның бауыздау жерi, тамақ, сағақ. 2. ауыспалы мағына. Киімдегi ең жоғарғы түйме тағылатын тұс. 3. ауыспалы мағына. Бiр нәрсенің қылта тұсы, жіңішкерген жерi, жиегi. Алқым астында. Тым жақын, өте жақын. Алқымға ажал жармасты. поэтикалық. Өлім жақындады, ажал таянды, тақалды. Алқымға жабысты. Алқымды қапсыра қатты тістедi, алқымнан алды. Алқымға қатер тіреді. Жанын мұрнының ұшына келтірді, қатты қинап азаптады. Алқымдап алды. Құтыла алмастай болды, жайлап алды, бойды жеңдi. Алқымнан алды. а) Жағасына жармасты, қылғындырды. ә) Асықтырды, аптықтырды, састырды. б) Жанын қысты, есін шығарды, қинады. Алқым шалу. этнографиялық.қолөнер. Кимешек пен бой киімдерінің алдыңғы өңірін, жиегін әшекейлеу үшін түрлi-түстi жіппен шалып тігу, кимешектің ойығын кестелеу. Алқымы кептi. Алқымы iсіндi, шөлдедi. Алқымына жармасты. Мойынның сағасынан екi қолымен сығымдады. Алқымына май тығылды. Семіздіктен жүруi қиындады, дем ала алмады. Алқымына өксік тығылды. Күйініштен булығып жылап жібере жаздады. Алқымына пышақ тіреді. Қатты қорқытты, зәресін алды. Алқымынан қысты [ сығымдады, сықты ]. Қылғындырды, қинады. Алқымына өксік тығылды. Жылағысы келдi, жыларман болды. Алқымын ездi. Мойнынан, сағағынан тісімен қидалап, шайнады. Алқымы iскен. Бабына келген, дер шағындағы.