ШЫБЫҚ
1омоним зат есім. 1. Өсіп тұрған ағаштың бұтағы, жапырағы жоқ, ұзын да жіңішке, солқылдақ жас өркені. 2. Ат қылып мініп ойнайтын, ағаштан кесіп алынған ұзынша, солқылдақ бұтақ. 3. Бір нәрсені жүргізу, ұру, жазалау үшін, қамшы орнына қолданылатын жіңішке, солқылдақ ағаш. 4. Жаңа өсіп келе жатқан жас өркен; көшет. 5. Сабақ үстінде пайдаланатын оқу таяішасы. 6. Дирижер таяішасы. 7. Сіріңкенің бір талы. 8. Глобустың білдігі. 9. Кабель, тоқ өткізілген сым. 10. Жіңішке, ұзын арматура, темір. 11. Капилляр, ұсақ қан тамыры. 12. Сым (жалпақ, жіңішке, жуан т.б.). 13. Түтік, түтікше. 14. Қауырсын. 15. Ернеу, жиек. 16. Жақтау. 17. ауыспалы мағына. Таяқ, соққы. Шыбық басын сындырмау. Түк істемеу. Шыбық борбай. Арық, сидиған. Шыбық күшіктеді. Бүршік жарды. Шыбық тимес [ тимей ] шыңқ етер. Тиіп кетсең жылайтын, әрең тұрған, бос (бала).