ЖИЕК
1омоним зат есім. 1. Өзеннің, көлдің жағасы, жағалауы. 2. Аспан мен жер сызығының көз ұшында қосылған жері, көкжиек. 3. Тұтас нәрсенің шеті. 4. Көше, жол т.б. шет жағы, жаны. 5. Көздің ағы мен сыртының қосылған тұсы. 6. Ыдыстың ернеуіне жүргізілген сызық. 7. қолөнер. Сырмақтың шетіне (оюлардың қиылысқан жерлеріне) бастырылатын түрлітүсті жіп. 8. г е ол. Минералдарды немесе таужыныстардың нақты құрамбөліктерін олардың өзге өңірлерінен даралай көмкеретін жұқа жолақша. Жиек дуадақ. сөйлеу. Жорға дуадақ.