ШҮЙ
1омоним зат есім. 1. Ағаштан жасаған жуан қазық, қада. 2. жергілікті сөз. Өгіз қамыттың бір жағына кигізетін темір таяіша.
1омоним зат есім. 1. Ағаштан жасаған жуан қазық, қада. 2. жергілікті сөз. Өгіз қамыттың бір жағына кигізетін темір таяіша.
2омоним зат есім. егіншар. Жыртылмай қалған жер.
3омоним: шүй желке. а) Шодырайған май басып тұтасқан желке. ә) бай-манап, би-болыс деген мағынада. б) Шүйдесін қыртыс-қыртыс май басқан семіз адам туралы айтылады.
4омоним зат есім. жергілікті сөз. Өңір.
= етістік. 1. Қыран құстың аспаннан, жоғарыдан төмен қарай құлдилай ұшуы; шүйілу, шүйлігу. 2. ауыспалы мағына. Қабағын түйіп қарау. 3. ауыспалы мағына. Көз тігу, қадалу. 4. ауыспалы мағына. Басын изеу, мақұлдау. 5. ауыспалы мағына. Ұнату, қалау.