ӨҢІР
1омоним зат есім. 1. Киімнің екі алдыңғы бойы. 2. этнографиялық. Әйел көйлегінің алдыңғы көкірек тұсындағы кестеленіп, әшекейленген бөлігі. 3. этнографиялық. Жаңа түскен келіннің жасауының бетіне салынған, теңді шешкен әйел алып, жолымен үлестіретін бірнеше бөлшек кездеме. өңір салу. этнографиялық. киіт салғанда әйел адамдарға арналып, кестеленген өңір, кездеме салу кәдесі.