ӨГІЗ
зат есім. 1. Күш көлігі ретінде пайдаланылатын сиыр малының піштірілген еркегі. 2. ауыспалы мағына. Шабан қимылдайтын, дөңкиген; көнбіс кісі. 3. ауыспалы мағына. Сезімсіз, топас кісі. // Мықты, ірі, алдырмайтын. Өгіз арба. Өгізге жегілетін ырдуаны бар үлкен арба. Өгіз аяң. Өте шабан, баяу (жүріс, іс). Өгіз аяңға басты [ салды, кірісті, көшті ]. Өте баяу қозғалды, жай жүрді. Өгіз аяңмен [ митыңмен ]. Жайлап, ақырындап; ілбіп. Өгізге туған күн бұзауға да туады. Жасы, жолы үлкен адамның басында болған жағдай басқа адамның да басына түседі, соның кебін киеді деген мағынада. Өгізді өрге салсаң, қанатың талады. Қинамау, қиынға салмау туралы. Өгіз жон. Дөңкиген, жұмыр. Өгіз жүрек. Жүрек көлемінің үлкеюі. Өгіз қара күші бар. Күшті, қарулы деген мағынада. Өгіз қабырға. Мықты, жуан қабырға. Өгіз құдай. көнерген сөз. сөйлеу. Табынатын өгіз бейнесі. Өгіз митың. Өгіз аяң, мардымсыз жүріс. Өгіз олжа. Мол олжа. Өгіз сияқты. Баскөзге қарамай, киіпжарып жүре беретін кісіге айтылады. Өгіз соқа. Өгізге жегілген соқа. Өгіз терісі талыс. поэтикалық. Үлкен, ауқымды, аумақты деген елжұрттың баламасы ретінде.