ЖҮЗІК
зат есім. қолөнер. Қымбат металдан құйылып, сыртқы бетіне сіркелеу, лажылау, бағдарлау тесілдерімен сенді өрнектер cалынған жене есем зерленіп, асыл тастардан бірнеше көз салынған, саусаққа киюге арналған зергерлік бұйым, сақина. Жүзікке қас қондырғандай. Әдемі, сәнді. Жүзік қию. кәс. жергілікті сөз. Жүзік соғу; алтын мен күмістен жүзік жасау. Жүзіктің көзінен өткендей. а) Сымбатты, келбетті, мүсінді, едемі. е) Ширақ, еті тірі, пысық. Жүзіктің қасы. з е рг. Көбінесе «қосбауырсақ», «құдағи жүзік» деп аталатын жүзіктерде болатын асыл тас, жүзіктің көзі [ Жүзіктің қасы үлкен жүзіктерде бірнешеу болады ]. Жүзіктің қоңырауы. з е рг. Жүзікке бекі тілетін, күміс шынжыр арқылы білезікпен байланысатын қоңыраушалар.