АУЛА
[ ир. ] зат есім. 1. Үй айналасындағы, құрылыс, мекеме төңірегіндегi қоршалған жер, ашық алаң. 2. сөйлеу. Айналдыра қамыспен не дуалмен қоршалған қора.
[ ир. ] зат есім. 1. Үй айналасындағы, құрылыс, мекеме төңірегіндегi қоршалған жер, ашық алаң. 2. сөйлеу. Айналдыра қамыспен не дуалмен қоршалған қора.
= етістік. 1. Аң, құс, балық т.б. жанжануарларды айламен ұстап, қолға түсіру. 2. ауыспалы мағына. Бiр нәрсенi аңду, тору. 3. ауыспалы мағына. Аңдау, аңғару, болжау.