ТӨР
зат есім. 1. Үйдің есігіне қарама-қарсы жоғарғы жағы. 2. этнографиялық. Жасы үлкен адамдар, сыйлы қонақтар отыратын құрметті орын. 3. ауыспалы мағына. Ең жақсы, көрнекі жер, ыңғайлы орын. 4. Құтты, қасиетті мекен. 5. ауыспалы мағына. Биігі, шыңы. 6. Түбі, түкпірі. Төр бөлме. Түпкі бөлме, ішкі бөлме; Үйдің төр жағында орналасқан, үлкен, кең, көбінесе қонақ күтетін бөлме. Төрге озды [ шықты ]. а) Жоғары шықты, төрге барды. ә) Кеңінен орын алды, қалыптасты. Төрге шығарды [ қондырды ]. а) Сыйлап, жоғарыдан орын беріп, жайғастырды. ә) Сыйлады, құрмет көрсетті. Төрден орын алды. Өзгеден сыйлы болып, жоғарыдан көрінді. Төр жақ. Сыйлы қонақтар отыратын орын. Төр майлау тойы. этнографиялық. Жаңа қонысқа кіргенде үй иесінің қонақ шақырып, дастарқан жайып өткізетін тойдуманы. Төр сырмақ. Көлемі 2–4 м болатын, жиектеп, екі өңінің киізін оюластырып жасалатын төрге төселетін сырмақтың түрі. Төр төсек. Бесік туралы. Төрінен көрі жуық [ жақын ]. Қартайған, жасы келіп қалған, бір аяғы жерде, бір аяғы көрде.