РАДИАЦИЯЛЫҚ
сын есім. Радиацияға тән, радиацияға қатысты. Радиациялық белдеу. физикалық. Жоғары кинетикалық энергияға ие зарядталған бөлшектерді (протондарды, электрондарды) ұстап тұратын өзіндік магниттік өрісі бар планета магнитосферасының ішкі аймағы; магнит өрісі. Радиациялық белдік. Радиациялық белдеу. Радиациялық климат. географиялық. Географиялық ендік пен жыл мезгілдеріне қарай жер бетіне күн радиациясының таралуын ескере отырып, атмосфераның жоғарғы шекарасындағы теория бойынша анықталатын климат. Радиациялық қауіпсіздік. Белгіленген нормаларға сәйкес қызметшілерге, халыққа және қоршаған ортаға радиациялық әсерді шектейтін шаралар кешенімен қамтамасыз етілген радиациялық жағдайдың жайкүйі. Радиациялық физика. Иондаушы сәулелердің әсерінен денелерде болатын физикалық құбылыстарды зерттейтін ғылым саласы. Радиациялық химия. химиялық. Иондаушы сәулелену әсерінен жүретін химиялық өзгерістерді зерттейтін химия саласы. Радиациялықхимиялық шығым. химиялық. 100 эВ иондаушы сәулелену энергиясын заттар сіңірген кездегі химиялық жүйелердегі түзілетін не жұмсалатын молекулалардың, атомдардың, радикалдардың немесе басқа бөлшектердің абсолют мөлшері.