МАГНИТ
[ грек тілі. mаgnetіs ] зат есім. 1. Темір немесе болаттан істелген нәрсені өзіне тартып алатын қасиеті бар темір рудасының бір кесегі. 2. ауыспалы мағына. Адамды өзіне тартып тұратын қасиет. Магнит аномалиясы. Магниттік аномалия. Магнит дауылы. Магниттік дауыл. Магнит квант саны. химиялық. Мәнi сыртқы электр немесе магнит өрісіндегi электрон орбиталының кеңістіктегi бағдарын анықтайтын квант саны. Магнит өрісі. физикалық. Магнетизмнің атомдық тасымалдаушыларының қозғалысынан туған электр зарядтарының әсерінен пайда болған өріс түрі. Магнит таспасы. техникалық. Магниттік тәсілмен дыбыс жазуға әрі ол дыбысты қайта шығаруға арналған жабдық.