БҮЛКЕК
зат есім. Желістен гөрi жай, аяңнан шапшаң бүлкіл жүріс. Бүлкек [ бүлкіл ] желіс. Жанға жайлы, баяу желіс. Бүлкекке салды. Бүлкіл жүріспен жүрдi. Бүлкек қақты. а) Жайлы, майда қозғалыспен жүріп отырды (жылқы туралы). ә) Бiрқалыпты баяу жүгіріп отырды (адам туралы).