БОСТАНДЫҚ
зат есім. 1. Еркіндік, өз билігi өзінде болушылық, еріктілік. 2. қоғ. әлеум. Елдің iшкi және сыртқы саясаты саласында әлеуметтік субъектілердің (жеке адамдардың т.б.) өз мақсаты мен халықтың, елдің өз мүдделеріне орай әрекет жасау еркіндігi; құқықтық мүмкіндіктер аясы, тәуелсіздік. Бостандық алды. а) Еркіндікке ие болды. ә) Бой жазды, емінеркін жүрдi. б) Рұқсат алды. Бостандық әпердi. Тендік әпердi. Бостандық бердi. а) Теңдік, еркіндік әпердi. ә) Кеңшілік жасады, еркіндік жасады. Бостандық кілтін ашты. Еркіндікке, теңдікке жеткіздi. Бостандыққа шықты. а) Емінеркін бос жүрдi. ә) Түрмеден шықты, басына азаттық алды. Бостандық орнады. Азаттық алды, бостандыққа жетті, бейбіт өмір келді.