АЗЫНА
зат есім. кәс. Қайықтың алдыңғы жағындағы екi бүйірін керіп тұруға және адам отыруға арналған көлденең тақтай.
зат есім. кәс. Қайықтың алдыңғы жағындағы екi бүйірін керіп тұруға және адам отыруға арналған көлденең тақтай.
= етістік. 1. Желдің гуілдеп соғуы. 2. Ғима раттың, үйдің т.б. тастай болып, суып кетуi. 3. Мұздау, тоңу. 4. Айғырдың қатты кісінеуi, ар қырау. 5. Қатты ағындау, жүйтку. 6. ауыспалы мағына. Зарлау, зарлы үн шығару. // этнографиялық. Ежелгi Тәңір дінінің басты өкілi – бақсының қобыз сарындары, ұзақ созылған жағымсыз, қалыптан тыс дыбыс. Айғырдың азынауы, жылқының шұрқырауы, түйенің сарнап бұрқырауы. этнографиялық. Қазақтың дәстүрлi мәдениетінде жаман дықтың белгісіне: жау гершілік, зілзала, ұрыс болады деп жамандыққы жоритин жылқының, түйенің жағымсыз дыбыс шығаруы.