ЗАРЛЫ
сын есім. 1. Қасіретті, мұңды, шерлі (адам). 2. Зәру, зәрлі, кенде, зар. 3. Зарға толы, мұңды, қайғылы, жан тебірентерлік. 4. Жан түршігерлік. 5. Зар мен мұңға толы, қайғылы (дауыс, үн). Зарлы қылды. Бейшара күйге түсірді, сорлы етті, сорын қайнатып, өзін зарлатты. Зарлы [ зар ] үн. Қаралы дауыс.