ҚАЛБАҒАЙ
1омоним зат есім. Қашаған, асау ұстайтын құрықсыз бұғалық, шалма. Қалбағай ойнатты. Оп-оңай, жеп-жеңіл тартып кетті; жүк көрмеді.
Значение слова
ҚАЛБАҒАЙ
2омоним зат есім. 1. Желкесінде сарғыштау тұлымы, жалпақ қара тұмсығы бар ұзын сирақты, аққұтанға ұқсас құс. 2. зоологиялық. Дегелек тәрізділер отрядының тырнақұтандар тұқымдасына жататын ірі құс.
ҚАЛБАҒАЙ
3омоним [ орыс тілі. мотовило ] зат есім. техникалық. Шөп, дән сабақтарын отағыш аппараттың кесуіне бейімдейтін және тасуышқа салып тұратын комбайндағы арнаулы бөлшек.
ҚАЛБАҒАЙ
4омоним зат есім. зоологиялық. Тұмсығы қарақоңыр, желке шудасы тұлым сияқты салбыраңқы, күшқуаты жоқ, біртума маяның ұрғашы ұрпақтарына (қылағайға) таза үлекті сіңіре будандастыру тәсілімен алынған нардың алтыншы буданы.
ҚАЛБАҒАЙ
5омоним сын есім. Қалқиған, делдиген. Қалбағай омыртқа. жергілікті сөз. Жамбастың үстіңгі жағындағы омыртқа, ұша.