ҚАРАҚОҢЫР
сын есім. 1. Қара мен қоңыр түс араласқан. 2. Ортақол, әбден үйреншікті болып кеткен, бір арнаға түскен, жайлы. 3. Майда, жанға жайлы, құлаққа жағымды. Қарақоңыр тартты. Түсі қарая бастады, күңгірт тартты, қара қошқылданды. Қарақоңыр топырақ. географиялық. Құрғақ және шөлдідала белдеменің топырағы.