КЕНЕ
1омоним зат есім. зоологиялық. Жанжануарлардың қаны мен өсімдіктердің сөлін соратын паразит жәндік. Кене басу. малшаруашылық. этнографиялық. Кенелеу. Кене басы қалу. Мал денесін кенеден тазалаған кезде тері астында жұлынып қалған басының сол жерді жараға айналдырып іріңдетуі. Кене буды. Терінің қансөлін сорып, уытын жайған кезде ірің ағып, жазылмайтын жараға айналды. Кене жауу. Кенелердің ауа арқылы ауысуы, жұғуы. Кене жеу. Малды сорып, терісін жаралап, қотыр етіп, жыбырлатып қышыту. Кене кіру. Мал терісіне кененің басын тығып соруы. Кене сору. Кененің малдың қанын сорып жүдететін, арықтатып өлтіруге соғатын апат. Кенесі түсу. Әбден тойған кененің малдан өздігінен түсіп қалуы. Кене түсу. Малдың кенелеп кетуі, кене басу. Кене энцефалиті а у ру. Кене арқылы тарайтын ми қабынуын және орталық жүйке қабынуын тудырып, орталық жүйке жүйесін қатты зақымдайтын, жедел өтетін жұқпалы ауру.