ЖАБУ
1омоним зат есім. 1. Малдың, үй жануарларының жонын, сауырын суықтан, жаңбырдан қорғау үшін пайдаланатын жұмсақ тері, матадан сырылып жасалған малдың арқа, сауыр, бүйірін қаусыра қымтайтын, ұштары доғал келген төртбұрыш пішінді, ұшында бір-біріне байланатын бауы бар қорғаныш жабдығы. 2. Бір нерсенің үстін бүркеп тұратын матадан істелген бұйым. 3. Сен үшін пайдаланатын ешекейлі жапқыш. 4. Қазақ үйдің киіз есігі. 5. Бесіктің ту сыртынан қымтап жабатын жабу, бесік жапқышы. Жабуды жаба тоқыды. Кемшілікті білдірмеді, бүркемелеп жасырды.