ЖАП
зат есім. кәс. Егістікке су жіберу үшін екі жиегіне топырақ үйіп жасайтын жіңішке арық. Жап көтерді. Арықша жүргізді. Жап қазды. Қыр тартып, арық жасады.
зат есім. кәс. Егістікке су жіберу үшін екі жиегіне топырақ үйіп жасайтын жіңішке арық. Жап көтерді. Арықша жүргізді. Жап қазды. Қыр тартып, арық жасады.
= етістік. 1. Бір заттың аузын ашық қалдырмау, бекіту. 2. Адамның, жанжануардың т.б. үстін жамылғымен бүркеу, бастыру. 3. Кітаптың бетін ашық қалдырмау, жинастыру. 4. Бұлт, не жалын торлау, басу. 5. Жер бетін қар т.б. басу, бүркеу. 6. ауыспалы мағына. Мекеменің я ұйымның жұмысын біржолата тоқтату, доғару. 7. ауыспалы мағына. Аяқтау, бітіру. 8. ауыспалы мағына. Жабыла күш жұмсау, ұйымдасу, қаптау. 9. ауыспалы мағына. Өзі істеген істі өзгеге аудару, басқа адамды кінәлі етіп көрсету. 10. ауыспалы мағына. Орнын толтыру, құю, төлеу. 11. ауыспалы мағына. Түрмеге отырғызып қою, қамау. 12. ауыспалы мағына. Сыр ашпау, жасыру. 13. ауыспалы мағына. Орнын басу, ауыстыру. Жабу жапты. Көлікті жабулады, кежім салды. Жап аузыңды! э м оц. Өшір үніңдi, дымыңды шығарма, сөйлеуіңдi тоқтат! Жапқан [ жабылған ] күнә. Жала, бәле.