ЕРУ
1омоним зат есім. көнерген сөз. 1. Көшіпқонғанда, жол жүргенде, ұзақ сапарға шыққанда жолаушылардың жолда аялдап жасайтын дем алысы. 2. Туристік саяхатсапарларда демалу, құралжабдықтарды жөндеу, қоғамдық пайдалы жұмыстармен айналысу, алдағы жолды барлау үшін жол бойында бір немесе бірнеше күн аялдау. Еру еңгіме. Жайбарақат, жайылма еңгіме. Еру болды. Қонып қалды, дем алатын болды. Еру ел. Қашып келе жатып, жолай аз аял жасаған ауыл. Еру елдей. Көшіп келе жатып, жолай аз аял жасаған ауыл терізді. Еру жайылды. Бейқам болды, жайбарақаттанды. Еру қылды [ жасады ]. Аялдап дем алды, еруленді. Еру қонды. Жайланып қоныстанды. Еру отыр. Аялдады, демалды.