БОҚ
зат есім. тұрп. 1. Ас қорытылуынан пайда болатын қарындағы жын, ұлы дәрет, нәжіс. 2. Қи, тезек, көң. 3. Мұрыннан ағатын маңқа. 4. ауыспалы мағына. Арам нәрсе, рухани пайдасыз iс деген мағынада. Боғы ботқа, сідігi сірке. тұрп. Барып тұрған салақ, лас, кір. Боғымен жасты. тұрп. Өзінен жасы әлдеқайда кішi. Боғын ақтарды. тұрп. Бар былығын ашты, әшкереледi. Боғын боталы түйе қылды. тұрп. Түкке тұрғысыз нәрсесін әлдеқандай етіп бұлдады. Боғын пышақтады. тұрп. Қатты ызаланды, долданды. Боғы сұйылды. тұрп. Берекесіздікке салынды, бұзылды деген мағынада. Боғы шықты. тұрп. Бүліндi, бұзылды. Боқ басты. тұрп. Болым сыз, абыройсыз iске ұрынды. Боқ басында. тұрп. Сол бойда, тұрған жерде. Боқ басында өлдi. Бекерден-бекер, болымсыз нәрседен мерт болды. Боқ жедi. т ұ рп. Бос сөйледi, мылжыңдап тұрып алды. Боқ жеме. тұрп. Көп сөйлеме дегендi білдіретін боғауыз сөз. Боққа жарамайды. тұрп. Түкке тұрғысыз, ештеңеге жарамайды, iске аспайды. Боққа тұрмайды. тұрп. Түк емес, құнсыз, бағасыз. Боқ сасыды. қарапайым сөз. Керексіз, қадірсіз болып қалды. Боқтан оңай. тұрп. Түкте емес, тіптен оп-оңай, бұйым емес. Боқтан өзге. тұрп. Түкке тұрғысыз, жоқтан өзге. Боқты сідікпен жуу. тұрп. Лас iстің артын тағы да лас әрекетпен жабу.