1омоним зат есім. 1. Қатты шыққан дауыс, үн; азан-қазан, у-ду. 2. Жағымсыз сезім тудыратын немесе есту органын бұзатын (дыбыстық комфорт шегінен асып кететін кез келген дыбыстар) дыбыстар кешені. 3. ауыспалы мағына. Дау-дамай, жанжал, керіс. Шу етті. У-шу болды, бірден шулап қоя берді. Шу көтерді. Айқай шығарып, дау туғызды.
2омоним зат есім. Кейбір жануарларда орган мен ұрық арасындағы байланысты қамтамасыз ететін мүше. Шуын шұбатты. Ыбырсыды, жиналмады; салдыр-салақ жүрді; жинақы болмады.
3омоним одағай. Малды (атты) жүргізу үшін айтылатын сөз. Шу асау. а) жүген-құрық тимеген, бас білмейтін, үйретілмеген. ә) Қатал, талапшыл. Шу асау құлын. Қашып қолға ұстатпайтын қашаған құлын. Шу басы. Ең басы, бастауы. Шу дегенде. Әуелде, бастапқы кезде. Шу дегеннен [ деп ]. Бірден, о бастан. Шу қарақұйрық. Зым-зия, ізтүзсіз көзден ғайып болды деген мағынада. Шу қарақұйрық деп. Алдыартына қарамай, «сені қайда көрдім» деп.