ЕГЕС
зат есім. 1. Ерегіс, талас-тартыс, қақтығыс. 2. Бесеке, жарыс, тайталас. Егес етті [ қылды ]. Ерегісті, таласты, тартысты. Егеске түсті. Таласыптартысты, бесекеге түсті, бесекелесті. Егес туды. Дау-дамай шықты, қақтығыс болды. Егес шығарды. Дау-дамай туғызды, керістірді, тартыстырды. Егесі ішке [ іште ] кетті. Ежелден кекті еді, ескі кегі қалған еді.