Значение слова
ҰШ
1омоним= етістік. 1. Көкке көтерілу, аспанға шығып қалықтау, әуелеу. 2. Қанаты қату. 3. Желдің, дауылдың, құйынның әсерінен жерден бір көтеріліп, бір түсіп домалау. 4. Буланып, түтін болып, жоғары шығып таралу, жайылу. 5. Шаңғу, шаңы шығу. 6. стил ь. Қаны кеуіп, шөлдеу, қаталау. 7. Шапшаң басып жүгіру, зымырау. 8. Ұшаққа мініп жету. 9. Оқ атылу. 10. Ағаш жапырағының желдің әсерінен түсіп қалуы. 11. ауыспалы мағына. Ұмтылу, талаптану. 12. ауыспалы мағына. Ән салынып, жыр айтылу. Ұшарға қанаты жоқ. а) Тағат таппады, не қыларын білмеді. ә) Қолдан келер ештеңе жоқ, шарасыз, дәрменсіз. б) Аңсау, тағат таппай күту мағынасында. Ұшар көл, қонар көгі тарылды. Бұл жерде мекен еткен жері тарылды деген мағынада айтылып тұр. Ұшарымды жел [ ұшарын ], қонарымды [ қонарын ] сай білсін [ біледі ]. Белгілі тұрағы жоқ, басы ауған жаққа босып жүру мағынасында. Ұшарын жел, қонарын сай біледi. Белгілi тұрағы жоқ, басы ауған жаққа босып жүрдi. Ұшатын құстай қомданды. Қанатын жазды. Ұшқан құс, жүгірген [ жортқан ] аң. Қыбыр еткен жан-жануар. Ұшқан құспен жарысты. поэтикалық. Жүрісіне, шабысына көз ілеспеді. Ұшқан құстай шарықтады. Аяғыаяғына тимеді, заулады. Ұшқан құстан озды. Зымырады, жүйткіді (жүйрік ат туралы). Ұшқан [ ызыңдаған ] шыбынның ызыңы [ даусы ] естілердей [ естілетін(дей), білінетін(дей) ]. Ың-дың жоқ, тып-тыныш. Ұшып түсті. Құлады, жалп ете қалды.
ҰШ
2омоним= етістік. 1. Егіннің, өсімдік жемісінің суыққа ұрынып үсіп кетуі. 2. Суыққа ұрынып өлу, қырылу.