1омоним зат есім. 1. Адамның, малдың сүйек бүтіндігінің бұзылуы; сынған, қираған, мертіккен жері. 2. Бір нәрсенің қираған, жарылған, бөлшектенген бөлігі. Сыныққа сылтау іздеді [ тапты, қылды, етті ]. Болымсыз нәрсені себеп, желеу етті, не болса соны сылтауратты. Сынықтан басқаның бәрі жұғады. Адам табиғаты тез бейімделгіш, үйренгіш, еліктегіш деген мағынада.
2омоним сын есім. 1. Быт-шыт боп сынған, қираған, күйреген. 2. Сындырылған, сынған, екіге бөлінген. 3. ауыспалы мағына. Көңілі жабырқаңқы, қабағы қатыңқы, қайғылы. 4. ауыспалы мағына. Мінезі жатық, сыпайы, әдепті, инабатты. Сынық бұрау алмау [ бұрауға қол тигізбеу ]. жергілікті сөз. Еш нәрсесіне қол тигізбеу, тиіспеу мағынасында. Сынық ине, сыдырым таспа бермеді. Өте сараң, өлермен, пайдакүнем болды, татырмады. Сынық ине, тұтам жіп [ сыдырым таспа ]. Үйдің мүлкі, керек-жарақ заттар. Сынық сөз. Сыпайы, мүләйім сөз. Сынық сүйем [ қарыс ]. а) этнографиялық. Сұқ саусақ я ортаң қолдың буыны бүгіліп барып белгіленетін қалықтық өлшем. ә) Кішкентай, титтей, бір елі. б) бір сүйемнің төрттен үш бөлігі. Сынықтан [ сыныққа ] сылтау тапты [ іздеді ]. Келіспеуге уәж, желеу, себеп ойластырды. Сынық шөптің басын сындырмады [ көтермеді ]. Ешнәрсе істемеді, түк бітірмеді.