СҰҚ
1омоним зат есім. 1. ішіпжеп, қадалған көз. 2. Ашқарақ, қомағай адам (ит). Сұғын қадады [ салып қарады ]. Тесіле, қадала қарады. Сұғы тиді. Көзі тиді. Сұқ әруақ. Түске кіретін есік алдында жамандап тұратын әруақ. Сұқ көзге ұшырады. Көз өтті, көз тиді.