ЖЕЛЕУзат есім. Сылтау, дәлел, себеп. Желеу [ көңіліне, жанына желеу ] болды. а) Сылтау, дәлел болды. ә) Сүйеу болды, демеу болды, таяныш болды. Желеу етті [ қылды ]. Сылтауратты, себеп қылды. Желеу [ көңіліне желеу ] көрді. Демеу көрді, сүйеу етті.