СӘУКЕЛЕ
зат есім. этнографиялық. Дәстүр бойынша, қазақ қыздарының ұзатыларда киетін төбесі биік, асыл тастармен әшекейленген сәнді баскиімі [ Сәукелені қалыңдық келіншек болғанға дейін, яғни бала сүйгенге дейін киіп жүрген, оның арнайы күмістен жасалған төбелдірігі, маңдайшасы, екі жағында тізілген маржаннан салпыншақ бет жақтауы, алдында бетмоншағы және артқұлағы болады, ақ киізден тігіліп, өн бойы қымбат күрең немесе шымқай қызыл барқытпен қапталып, жиегіне құн дыз, кәмшат терілерінен жұрын ұсталады, оқамен оюланып, түрлітүсті моншақтармен шашақталып, көркем жіптермен кестеленіп, алдыңғы жағы көзді тастармен қапталып, түрлі тағым, алтын, күміс теңгелермен безендіріледі, төбесіне үкі тағылады, бұл баскиім қалыңдық тың тек өзіне ғана тиесілі меншігі болып саналатындықтан, ол өлгеннен кейін сәукелесі төр кініне қайтарылады ]. Сәукеле байғазысы. этнографиялық. Сәукеле кигізу салтында күйеу жақтан келген құдалардан көрімдікке алатын кәдесый. Сәукеле кигізу. этнографиялық. Қалыңдық болған қыздың үйіне құдақұдағилар шақырылып, қыздың алғаш рет сәукеле киюіне шашу, байғазы беру сияқты кәделермен, бата жасаумен ерекшеленетін салт.