ОРАҚ
зат есім. 1. Егін, шөп ору үшін жасалған, имек жүзді, қысқа сапты еңбек құралы. 2. Егін ору кезі; науқан. Орақ ауыз, от тілді [ от ауызды, орақ тілді; от ауыз, орақ тісті ]. Адуын мінезді, өткір тілді, турашыл адам. Орақ келді. Егін оратын мезгіл жетті. Ораққа береке! тіле к. Егін ору кезінде түсім мол болсын деген мағынада айтылатын сөз. Орақ мұрын [ тұмсық ]. Ортасы дөңестеу, имектеу келген, үлкен мұрын. Орақ орды. Шөпке орақ салды, орақпен шөпті қиды. Орақ пышақ. жергілікті сөз. а) Үлкен пышақ. ә) Шалғы. Орақ салды. Егінге орақ түсті, егін ору кезі туды. Орақ су. жергілікті сөз. Егін бас тарта бастағаннан кейін берілетін үшінші су. Орақ тартты. Орақ орды; сілтеді. Орақ түсті. Егін орағы басталды.