ШАЛҒЫ
1омоним зат есім. Қобыз, скрипканың ішегін тартатын ысқы; қияқ.
1омоним зат есім. Қобыз, скрипканың ішегін тартатын ысқы; қияқ.
2омоним зат есім. 1. Ұзын ағашқа сапталған, жүзі өткір, шөп шабатын ауылшаруашылық құрал. 2. Шөп, егін шабатын ауылшаруашылық мәшинелерінің пышағы. 3. саятшылық. Қыран құстың қанатының шеткі қауырсындары. Шалғыға түсті. Шалғыға қақтықты, ұрынды; шалғыға арандады. Шалғы орақ. сөйлеу. Шалғы. Шалғысалды. Егін мен шөпті шаба бастады. Шалғы тартты. Шалғымен шөп шапты. Шалғы темір. Шалғы жасалған темір. Шалғы түсті. Шаба бастады.
3омоним зат есім. Мұрттың қияғы, жебесі.
4омоним зат есім. жергілікті сөз. Алжапқыш, белдемше.