МЕЗГІЛ
зат есім. 1. Күннің, айдың, жылдың белгілі бір кезеңіне сай келетін кез, уақыт, мерзім. 2. Құжаттың құрастырылған, қол қойылған, күшіне енген мерзімін көрсететін күні, айы, жылы. Мезгіл бағыныңқы сабақтас [ сөйлем ]. лингвистикалық. Басыңқыдағы оқиғаның я етістіктен болған мүшенің (баяндауыштың) мезгілін білдіретін бағыныңқы құрмалас сөйлем. Мезгіл жетті [ келді ]. Уақыты келді, сәті туды. Мезгіл пысықтауыш. лингвистикалық. Баяндауыш қызметіндегі етістіктің шақтық мағынасын дәлдеп, оның қашан, қай мезгілде болған қимыл процесі екенін білдіретін пысықтауыш. Мезгіл үстеу. лингвистикалық. Қимылдың жалпы мерзімін я дәл уақытын, мезгілін білдіретін, қашан? қашаннан? сияқты сұрақтарға жауап беретін үстеудің түрі.