ОБЫР
1омоним сын есім. 1. Көзі тоймайтын ашқарақ, қомағай, жебір. 2. мифологиялық. Тірі адам бейнесінде көрінетін, адамдардың асауқатын ішіп кететін аруақ; түрлі кейіптегі қорқынышты құбыжық. 3. Тойымсыз, алпауыт. Обыр дерт. Елжұртты не малды қырып салатын жұқпалы ауру. Обыр көшіп, орда қонған. жергілікті сөз. Аласапыран, қуғын-сүргін мезгіл. Обыр обыды. Жалмауыздай жалмады, сүліктей сорды. Обыр шегіртке. ауылшаруашылық. Ауылшаруашылығына зиянды тік қанатты шегіртке, жебір шегіртке. Обыр шегірткелер тұқымдасы. Обыр шегірткелер түріне жататын шегірткелер. Обыр шығыпты. мифологиялық. Өлген кісі тіріліп келіп сол үйдің асын ішіп кетеді деген діни нанымға байланысты айтылады.