АЛАСАПЫРАН
зат есім. 1. Қар еріп, жер лайсаң болып жатқан көктемгi уақыт немесе қар бірде жауып, бірде еритін күз мезгілi. 2. Қарбалас, дүрбелең, астан-кестен. 3. ауыспалы мағына. Әбігер, әуре-сарсаң, сергелдең. Аласапыранға ұшырады. Әуресараңғы түстi, әбігерлендi. Аласапыран заман [ кезең ]. Қиын-қыстау кез, дүрбелең, жаугершілік.