ҚУҒЫН-СҮРГІН
зат есім. 1. Қудалау, қуғындаушылық, қыспағы көп сергелдең. 2. саясиқоғ. Мемлекеттік органдар тарапынан жүргізілетін жазалау шаралары (түрмеге жабу, жер аудару, ату жазасы т.б.). Қуғынсүргінге салды. Қудалады, қуды; апшысын қуырды. Қуғынсүргінге түсті [ ұшырады ]. Қуғын көрді, қудаланды. Қуғынсүргінде жүрді. Айдауда болды, қуғындалды. Қуғын-сүргін көрді. Қуғындалды, қудалауға түсті.