МҰРЫНДЫҚ
зат есім. этнографиялық. 1. Түйенің я өгіздің екі танауының арасындағы шеміршекті тесіп өткізетін, ұзындығы қарыс я сынық сүйем шамасындай таяқша. 2. қолөнер. Жіпті іліп алып иіру үшін ұршық басына көлденең өткізілген кішкене жіңішке ағаш. 3. Терінің я басқа нәрсенің алдыартынан тесік тесіліп, алдыңғы тесікке тағылған ұзындығы бір құлаштай қайыс бау. 4. Арбаның доңғалағы шығып кетпеу үшін белтемірге бұрап бекітілетін немесе ұшына көлденең өткізіп қоятын кішкене темір таяқша. 5. ауыспалы мағына. Бастамашы, жетекші, ұйытқы. Мұрындық болды. Бір істі ұйымдастыруға дәнекер, себепкер, ұйытқы болды. Мұрындық ене. жергілікті сөз. Өкіл шеше. Мұрындық көрді. жергілікті сөз. Сылтау етті, болмайтын нәрсені себеп етті.