ҰРШЫҚ
1омоним зат есім. 1. Шүйкеленген жүннен жіп иіруге арналған аспап. 2. ауыспалы мағына. Тоқтаусыз уақыт. Ұршық иірді. Ұршықпен жүннен жіп ширатты. Ұршық иіру. Ұршық аспабын айналдырып жүнді ширатып созу; жіп иіру. Ұршық созды. Жіп иірді.
Значение слова
ҰРШЫҚ
2омоним зат есім. анатомиялық. Жанжануарлардың асықты жілігі мен ортан жілігінің түйіскен жеріндегі қозғалмалы сүйек. Ұршық буын. Жамбас пен ортан жілік түйісі.