МАҢ
1омоним зат есім. 1. Маңай, жаны. 2. Айнала, жан-жақ, төңірек. Маңына дарытпады. Жақындатпады, жолатпады. Маңынан жүргізбеді. Жолатпады, жақындатпады. Маңына отырғызбады. Жанына жақындатпады, жолатпады.
Значение слова
МАҢ
2омоним сын есім. 1. Жай, ақырын, баяу, тыныш. 2. Паң, маңғаз. Маң бәйбіше. Салиқалы әйел, кербез бәйбіше. Маң қоңыр. көнерген сөз. Үлкен, дөңкиген төбе. Маң төбет. көнерген сөз. Үлкен денелі, қотан қоритын, мал күзететін ит.