МАҢАЙ
зат есім. 1. Бір нәрсенің төңірегі, маңы. 2. Айнала, жан-жақ, қоршаған орта. 3. Жақын жер, таныс жер, өз іші. 4. Қоршаған қоғамдық орта, айналасындағы адамдар. Маңайды қақты. жергілікті сөз. Маңайды түгел шарлады, қарады, іздеді. Маңайына жуымады. Жақындамады, аулаққа қашты. Маңайына жуытпады. Жолатпады, жақындатпады. Маңайында ит те жоқ. Жападан-жалғыз, қара басы ғана қалды.