ҚОТАН
зат есім. 1. Мал түнейтін орын, ашық қора [ Арбаларды ауылды айналдыра қойып, қоршау жасайды да, ауылдың ортасындағы орын – қотанда малды түнетеді, қотанға бақан тігілсе, ауылда ұрлық болғанын, ұрының алғанын қайтармаса, тәңірдің қаһарына ұшырайтынын білдіреді ]. 2. Қойды жайылымда баққан кезде түнде түнететін, күндіз жусататын орын. 3. Ел жайлауға шыққанда ауыл іргесіндегі мал жусайтын шағын алаң. 4. Төбесі ашық мал қора. 5. жергілікті сөз. Бір бөлек ауыл. Қотаннан саулық өргізді. бейнелі сөзқолданыс. Ризық несібесін молайтты, малға, аққа кенелтті.