ҚОҢЫРАУЛЫ
сын есім. 1. Қоңырау тағылған, қоңырауы бар. 2. ауыспалы мағына. Соңынан сөз, өсек ерген; аты шыққан. Қоңыраулы бұйра [ құба ] нардай болды. Елден ерекшеленді, өзгешеленді. Қоңыраулы дауыс. Сыңғырлаған дауыс. Қоңыраулы етік. көнерген сөз. этнографиялық. Салсерілердің күміс, жез қоңыраушалармен безелген сәнді етігі. Қоңыраулы жүген. қолөнер. Сыңғырлаған әсем үн шығаратын күміс қоңырауша байланған сәнді жүген. Қоңыраулы найза.көнерген сөз. этнографиялық. Әскери белгі ретінде басына қоңырауша тағылған найза. Қоңыраулы шашбау. этнографиялық. Екі қоңырауы бар шашбау. Қоңыраулы шолпы. зергерлік. Қоңыраулары бар, шашқа тағатын шолпының бір түрі.