А
1. Қазақ әліпбиінің біріншi әрпi. 2. линг. Қазақ тіліндегi ашық, езулік жуан дауысты дыбыс. 3. Ойды санамалап бергенде біріншi, әуелгi, алғы дегендi білдіредi. Адәруменi. медициналық. Сәбіз, сары май, малдың бауырында көбірек болатын, ағзаға аса қажеттi дәруменнің бір түрi. А 2... Еуропа тілдерінен енген бірқатар кірме сөздердің басында келетін болымсыз мәндi префикс. А 3 одағай. 1. «Ау!» «әу!» сөзімен мәндес, нығарлай айтылғандағы үн. 2. Қорыққанда немесе қатты сасқанда айтылатын дыбыс. 3. «Әй!» сөзімен мағыналас, біреудің назарын аудару үшін айтылатын дыбыс. 4. «Е!» одағайымен мағыналас, оғаш iске көңіл бөліп, назар аудару үшін айтылатын дыбыс. 5. Таңдану кезінде айтылатын дыбыс. 6. Бiр нәрсенi қоштау, мақұл дау ретінде айтылатын одағай. 7. Сұраулық мағынада қолданылатын одағай. 8. «Уа!» одағайы мен «ай» шылауына мағыналас, белгілi бір сөздермен қабаттаса айтылатын одағай. Адегенде. Әуелде, алғашында. А дегеннен. Бiрден, кенеттен, шу дегеннен. А дегенше. Лезде, жылдам, тез. А [ ә ] десе, мә деді. Дереу қарымта қайтарды, есесін жібермеді. Адесе, мә дейтін. қарапайым сөз. а) Қарсыласып айтыса кететін, дес бермейтін, бет бақтырмайтын. ә) Тапқыр, тез ойлағыш. А, құдайлады. Аллаға сиынды, жалынды, жалбарынды.