КҮРЕК
зат есім. 1. Ұш жағы жұқа, жалпақ темірден не ағаштан жасалған, қазуға, күреуге арналған шаруашылық құралы. 2. Ескек. Күрек алу. Қар күреу, қар тазалау. Күрек аршысты. Қар тазаласты. Күрекке боқ табылады. Қайратың болса далада қалмайсың, екі қолға бір жұмыс табылады деген мағынада. Күрек сақал. Ұш жағы сүйір қауға сақал. Күрек тіс. анатомиялық. а) Ауызды ашқанда алдымен көзге түсетін үстіңгі екі тіс. ә) Малдың алдыңғы тістері. Күрек тісін көрсетті. Күлді, ыржиды.