ИЗОЛЯТОР
[ француз тілі. isоlаteur ] зат есім. 1. Оқшаулау, бөлек шығаруға арналған бөлме. 2. малшаруашылық. Жұқпалы ауруға шалдыққан малға, онымен жанасқан малға арналған бөлек қора. 3. заң. Қоғамдық тәртіпті бұзғандарды, ұсақ қылмыс жасағандарды немесе түрмеде айыбын өтеп жатқандарды тәртіп бұзғаны үшін жазалау мақсатында басқалардан бөлектеп оңаша қамайтын орын. 4. техникалық. Оқшаулағыш (электрлік, электр қуаты түсіп тұрған құрылғы бөліктерін электрлік оқшаулауға және жалғастыруға арналған құрылғы). Изолятор өндірісі. техникалық. Оқшаулағыш өндірісі (пластмасса, шыны және керамикадан электр оқшаулағыштарын даярлау).