ЖЕСІР
зат есім. 1. Күйеуі жоқ (өлген) әйел. 2. э т н. Қалыңмалы төленген қалыңдық. 3. ауыспалы мағына. Иесіз қалған (жер т.б.). 4. ауыспалы мағына. Бейбақ, бейшара. Жесір әйел [ қатын ]. Күйеуі өліп, тұл қалған әйел. Жесір болды. Күйеуі өліп, тұл қалды. Жесір даулады. э т н. құқықтық. Құда түсіп, қалыңмалы төленген қалыңдықтың не күйеуi өлген жесір әйелдің әмеңгерлік жолмен бармай басқа күйеуге тиіп кетуіне байланысты таласты, тартысты. Жесір дауы. көнерген сөз. этнографиялық. Дәстүрлі қазақ қоғамындағы құда түсіп, қалыңмалы төленген қалыңдықтың, не күйеуі өлген жесір әйелдің әмеңгерлік жолмен баратын жеріне разы болмай, түрлі себеппен басқа жаққа күйеуге тиіп кетуі салдарынан туатын дау. Жесір дауы, жер дауы. этнографиялық. Ертеде жесірге, жайлауқыстауға байланысты ел арасында туған талас-тартыс. Жесір қалды. Ері өліп, күйеусіз тұл қалды.